I never let you go

Rozdział oo1

Mój dzień zaczął się tak jak inny - od pobudki. Wstałam z łóżka, udając się w stronę   mojej ogromnej, białej szafy. Wyjęłam z niej ciuchy, w które chciałam dziś założyć do szkoły. Wzięłam je i poszłam do łazienki odświeżyć się. Po skończeniu zeszłam do kuchni na śniadanie. Czekał na mnie talerz z porcją naleśników ze syropem klonowym, sok pomarańczowy oraz karteczka. Wzięłam ją i przeczytałam : 

" Smacznego córeczko

                         - rodzice.

 Ps. Udanego dnia w szkole "

 Moich rodziców nie było za często w domu kiedy się budziłam. Zaczynali pracę zazwyczaj o 7:00 więc musieli wstawać o 6:00, a wracali koło 21:00. Uśmiechnęłam się   w duchu. Położyłam kartkę na blacie i zaczęłam jeść. Po zjedzeniu włożyłam naczynia   do zmywarki. Poszłam do przedpokoju. Założyłam trampki i torbę na ramię. Wyjęłam klucze z szafeczki i wyszłam zamykając drzwi od domu.

*

Przeciskają się przez tłum ludzi na korytarzu, kierowałam się w stronę mojej szafki. Kiedy to zrobiłam, otworzyłam ją i wyjmowałam potrzebne rzeczy na lekcje takie tam jak książki i zeszyty.

- Heeej! Co dziś robimy? - podskoczyłam. Spojrzałam, a zza szafki kto się wyłonił? Niall.

- BOŻEEE! Niall! Wystraszyłeś mnie! - wrzasnęłam na niego. - Nie wiem. Jakieś pomysły? - zamknęłam drzwiczki od szafki i skrzyżowałam ręce na piersiach.

- Może pójdziemy na domówkę? Organizuje ją dzisiaj Hillary. - odezwała się Miley.
- No możemy iść. - uśmiechnęłam się do niej.

- Podobno ma być ten chłopak od nas ze szkoły, bo jego przyjaciółka ta Hillary zaprosiła jego na domówkę. Ten co rzucił naukę i wstąpił do tego gangu co było ostatnio głośno w telewizji. Że on pobił jakiegoś niewinnego człowieka co mu nic nie zrobił! Skazali Go na 2 lata więzienia i teraz wypuścili niedawno. Tylko jak on się nazywał.. no.. no kurcze nie pamiętam. Vanessa pomożesz? - powiedziała Miley, pstrykając palcami, szukając jego imienia w głowie.

- Justin Bieber! - wykrzyknęła Vanessa.

- Yyy.. noi co z tego? - powiedziałam zdziwiona, kierując się do sali, w której miałam mieć zaraz lekcje. Nie odpuścili i szli za mną.

- Ale on jest niebezpieczny! Przecież wiesz, że on Ci kiedyś dokuczał. - krzyknął Harry za moimi plecami.

- Przecież będziemy w piątkę. Tak? Tak. Nic nie będzie. - odwróciłam się w ich kierunku, uśmiechając się.

- No dobrze. Przyjedziemy po Ciebie o 19:00, bo jest do niej w miare daleko. - powiedział Niall.

- Spoko. zgodziłam się i każdy poszedł do swojej sali.

*

Byłam już w domu. Szybko mi zleciał ten dzień.. o dziwo. Wbiegłam na górę do swojego pokoju, aby szykować się na domówkę. Ze swojej szafy powywalałam wszystkie ubrania, które się tam znajdowały. Po 10 minutach znalazłam najlepsze ubrania i założyłam je. Poszłam do łazienki i poprawiłam swój makijaż. Zeszłam na dół do salonu. Usiadłam na kanapie i włączyłam Tv. Za dużo się nie naoglądałam, bo po chwili zadzwonił dzwonek do drzwi. Z trudnością wstałam i ruszyłam ku nim. Otworzyłam je i zobaczyłam moją ekipę - Nialla a za nim reszte.

- No hej wszystkim! - uśmiechnęłam się. - Wejdziecie na chwile czy już jedziemy? - zapytałam.

- Nie no musimy już jechać. - wyłoniła się zza pleców chłopaka.

- Dobra, spoko. Tylko wezmę klucze od domu i napisze rodzicom, żeby się nie martwili o mnie. - odwróciłam się do małej szafeczki, która była przy drzwiach. Wyjęłam z niej karteczki samoprzylepne i napisałam na jednej z nich, że wychodze z domu. Przykleiłam ją w widocznym miejscu i wyszłam. Przywitałam się z każdym z osobna i wsiedliśmy do samochodu Nialla.Przekręcił kluczyki w stacyjce włączając silnik samochodu. Po chwili ruszyliśy.

- To co? Może rozgrzewka przed imprezą? - powiedział Harry włączając radio w aucie kierowcy. Po czym tańczyła na siedząco jakiś nie wiadomy taniec. Chyba jakiś mieszaniec. Po chwili ja, Miley i Vanessa dołączyłyśmy do tego " tańca ".

*

- Dosyć tego dobrego, debile. Już jesteśmy. Wysiadać.- zaśmiał się Niall, wyjmując ze stacyjki kluczyki i patrząc co my robimy. 

Przestaliśmy i odpięliśmy pasy. Po wyjściu z samochodu, usłyszeliśmy głośną muzykę. Stwierdziliśmy, że zaczęło się. Podeszliśmy do drzwi i zadzwoniliśmy. Po chwili   otworzyła nam Hillary.

- Witajcie! - słychać było w jej głosie, że była już na procentach. - Wchodźcie! - zakołowała się, robiąc powoli nam miejsce na wejście. Poszliśmy do salonu i zauważyliśmy, że jest dużo ludzi mimo, że pewnie co dopiero się domówka zaczęła. Wbiliśmy na środek pomieszczenia i zaczeliśmy tańczyć. Najlepiej to robili Niall i Harry. Przepraszam, próbowali. Tak na marginesie, oni nie umieją najlepiej tańczyć. Tak to robią jakby coś mieli w gaciach. To tak śmiesznie wyglądało, że każda z nas się z nich bezustannie śmiała. Niall i Harry byli naszymi klaunami nadającymi się do cyrku. Zawsze potrafili nas rozśmieszyć. Nie było takiego momentu, w którym nie robili z siebie pośmiewiska. Chciałam trochę odpocząć od tego, bo mnie brzuch zaczął boleć. 

- Vans! Idę się napić, przynieś Ci coś? - krzyczałam by mnie usłyszała przez głośną muzykę.

- Nie, dziękuje. - odkrzyczała, uśmiechając się do mnie.

Pokiwałam głową. Wyszłam z środka, udając się w stronę stolika z napojami. Wzięłam jakąś butelkę i plastikowy kubeczek. Chciałam nalać sobie gdy nagle..

- No proszę, proszę.. kogo ja tu widzę.. czyżby małą Demi? - usłyszałam za sobą męski głos. Ciarki mnie przeszły niesamowicie. Poznałam ten głos, ale nie wiedziałam do kogo mógł należeć. Odłożyłam butelkę i kubek na miejsce, po czym odwróciłam się, sprawdzając czyj był ten głos.

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

CZYTASZ = KOMENTUJESZ.

asdfghjkl.. jak myślicie kto to może być? xD

 Coś ode mnie :

dziękuję bardzo, że czytaliście prolog i zostawiłyście za sobą ślad. mam ndzieje,że tutaj też to zrobicie. zrobi mi się naprawdę miło tak jak pod prologiem. przynajmniej wiem wtedy że ktoś to czyta :)) BARDZO WAM DZIĘKUJE ! ♥ 

ale jest jedno.. przepraszam jakbyście zauważyły jakiś błąd. przecież każdy może popełnić błędy w pisaniu, bo przecież nikt nie jest idealny. :))